Rozdział 9

 ***Oczami Alex***

Wróciliśmy o wiele wcześniej niż zamierzaliśmy.Nie wiem co zaszło między Jasonem,Harry a Rebeccą ale nie wyglądało to zbyt różowo.Po powrocie od razu zamknęła się w pokoju i nie wychodziła z niego przez kilka dni.Nie chciała nic jeść.Martwiłam się o nią...

Z moich zamyśleń wyrwał mnie odgłos telefonu.Właśnie oglądałam jeden ze swoich ulubionych seriali.-"Świat według Raymonda".Spojrzałam na wyświetlacz:Mama.

Cholera...-pomyślałam.Od przyjazdu do Londynu nie zadzwoniłam do niej ani razu.

-Halo?-spytałam.

-Coś ty tam takiego robisz że nie raczysz nawet do mnie zadzwonić?!-usłyszałam jej krzyk w telefonie.-Nie tak się umawialiśmy! 

-Przepraszam ,mam dużo na głowie...-a raczej coś co z dnia na dzień coraz bardziej rośnie w moim brzuchu.Westchnęłam na tę myśl.

-Nie obchodzi mnie to!Wiesz jaka była umowa!

-Jezu nie traktuj mnie jak jakąś gówniarę!Mam 19 lat,jestem już dorosła!

-Nie pyskuj!
-Wal się.-rozłączyłam się zdenerwowana.

Nagle ze swojej "dziupli" wyszła Rebecca.Podeszła do lodówki i wyciągnęła z niej piwo.Kolejne z resztą...Które to już?5...6?Kto by tam liczył.

-Nie za dużo tego?-spytałam ją.

-Odpieprz się!-rzuciła tylko i znów zamknęła się w pokoju.

Postanowiłam zadzwonić do Nialla ponieważ brakowało mi jego głosu.Od tygodnia ciężko pracował nad nową płytą.

-Hej,skarbie właśnie miałem do ciebie dzwonić.-usłyszałam jego boski głos.

-Nie przeszkadzam?
-Ależ skąd.Mam dla ciebie propozycje.

-Jaką?

-Wieczorem razem z chłopakami wychodzimy w bardzo ważnej sprawie,chciał bym żebyś poszła z nami.

-Bardzo chętnie,ale...-spojrzałam na drzwi do pokoju przyjaciółki.-Rebecca kiepsko się trzyma.Ona mnie potrzebuje.

-Aż tak źle?

-Nawet gorzej.

-Z Harrym też nie najlepiej.Wiem,zabierz też ją.Może  się pogodzą.

-Niall ,nie wiem czy to dobry pomysł...

-To co zrobimy?-zapytał.

-Nie wiem...

-Zostaw ją w spokoju...Tego teraz potrzebuje...Musi wszystko przemyśleć.

-Chyba masz racje...

-Okey to o 19 przyjeżdżam po ciebie z chłopakami.

-Dobrze.

Około godziny 17...

Siedziałam w swoim pokoju czytając o ciąży.Skoro Niall chciał żebym urodziła dziecko,postanowiłam zostać jak najlepszą matką.Nagle rozległ się odgłos dzwonka do drzwi.Po paru minutach do mojego pokoju weszła Rebecca i położyła pudełko z kwiatami na moim łóżku.

-Ciekawe od kogo...-powąchałam kwiaty.

-A zgadnij...-przewróciła oczami i podała mi liścik w którym było napisane.

"Mam nadzieję że prezent spodoba się tobie i założysz go na dzisiejsze wyjście

                                                Kocham cię,

                                            Niall <3"

Otworzyłam pudełko.W środku była najpiękniejsza suknia jaką w życiu widziałam <KLIK>.

-Postarał się.-powiedziałam zszokowana.-Kurczę gdzie my jedziemy?

-Wnioskując po tej sukni pewnie na galę.

-Jaką galę?-zdziwiłam się.

-Dzisiaj jest gala rozdania nagród w Londynie.-wzruszyła ramionami.

-On chyba zwariował!

-No cóż,jesteś jego dziewczyną i masz w sobie jego dziecko.Chyba czas żeby wszyscy dowiedzieli się że Niall Horan jest zajęty.-wzruszyła ramionami i chciała wyjść.

-Rebecca?-złapałam ją za sweter.Odwróciła się.-Pomożesz mi się przygotować?

-Jak chcesz.

Umyłam się a brunetka zrobiła mi fryzurę.Potem sama założyła to<KLIK>Skończyła idealnie przed czasem.

Rebecca poszła otworzyć.

-Siema.-usłyszałam głos Nialla.

-Hej.-odparła Rebecca.

Kiedy blondyn mnie zobaczył odebrało mu mowę.

-I jak może być?-spytałam.

-Wyglądasz pięknie,skarbie.-pocałował mnie.

Nagle do Rebeccki przyszedł SMS.Zeszliśmy na dół gdzie przed limuzyną stali reszta One Direcrtion.

-Gdzie idziesz?-spytałam.

-Nie ważne.-rzuciła.

Podeszła do jakiegoś auta.Styles zacisnął pięści.

-Jedziemy?-spytał Zayn.

W środku siedziała również Amber ubrana w <KLIK>.

-Cześć.-mruknęła.

-Hej...

***Oczami Harrego***

Czułem się coraz gorzej,a widok Rebecci wcale nie nie polepszył mi humoru.Wiedziałem kogo to był samochód.Jak teraz pomyślę że oni...w jego...samochodzie...O nie!Po moim trupie.

-Harry?-usłyszałem głos jednej z dziennikarek.

-Tak?-spytałem.

-Teraz tylko ty z One Direction nie masz dziewczyny.Jak się z tym czujesz?

-Dobrze...

-Tylko tyle?

Rebecca teraz mogła by być teraz ze mną...Razem ze mną się drażnić...A teraz siedzi z tym...

-Harry?-puknął mnie Liam.

-Przepraszam...-wsiadłem do limuzyny i powiedziałem żeby zabrał mnie do domu.Mogłem się przebrać ale nie miałem czasu.Wsiadłem do swojego samochodu i pojechałem do domu Alex i Rebecci.

Zapukałem do drzwi.Raz,drugi,trzeci.

W końcu drzwi otworzyły się.Rebecca otarła łzę z policzka.Jej usta...

Nie mogłem się powstrzymać.Złapałem ją i pocałowałem w usta.Zamknąłem drzwi nogą.Jej ciało przywarło do mnie.Byłem jak narkoman na głodzie od czasu kiedy pobiłem się z Jasonem.

Brunetka przytuliła się do mojej piersi.

-Naprawdę nie chciałam.

-Wiem.-pogłaskałem ją po głowie.

-Gdybyś się wtedy nie zjawił to...zrobiła bym najgorszy błąd w moim życiu.

-Ale tego nie zrobiłaś...Kocham cię i nie mogę bez ciebie żyć.