Rozdział 13

***Oczami Alex***

-To może ta?-pokazałam Rebecce kolejną sukienkę.

-Nie.-opowiedziała.

Rozmawiałyśmy przez Skypa,ponieważ brązowowłosa na jakiś czas wróciła do domu.Jej brat -Chris-okazał się mieć raka i powoli umierał.Wiem że dziewczyna nie wybaczyła by sobie gdyby nie była z nim w tak trudnych chwilach.

-Boże to już 12 sukienka!-jęknęłam.

-Dziewczyno jedziesz na obiad do rodziców Horana!Chcesz wyglądać jak dziwka?!-zapytała.

-Nie mów takich rzeczy.Dziecko cię usłyszy.-oburzyłam się.

-Dobra dawaj następną.

Podeszłam do szafy i wygrzebałam kolejną.

-No ta już lepsza.-odparła.

-Czyli ta?

-Może być.-odpowiedziała.-Tylko pamiętaj załóż baletki.

-Obiecuje że założę.-uśmiechnęłam się.-Tęsknię za tobą.Bez ciebie to mieszkanie zrobił się jakieś takie puste.

-Ja też tęsknie Alex,ale muszę tu zostać jeszcze przez jakiś czas.Chris mnie teraz potrzebuje.

-Wiem to.Dobrze że przy nim jesteś.

-Też tak myślę.A jedziecie z Niallem samochodem do Mullingar?

-Nie samolotem.

-Rozumiem.Wiesz co muszę kończyć.Napiszę do ciebie jak będę mogła.

-Okey,pa.-rozłączyłam się i westchnęłam.

Postanowiłam się wykąpać.Już zaczynało być widać mój brzuszek.Niall poświęcał mi bardzo dużo uwagi,jak na okoliczności.One Direction skończyło swoją przerwę i powróciło do ciężkiej pracy.Jak na razie nie mieli w planach żadnej tary koncertowej i to bardzo minie cieszyło.

Uczesałam się w kłosa który wyszedł całkiem nie źle.

Nagle ktoś zapukał do drzwi.Poszłam otworzyć.Przed drzwiami stał Niall.

-Ślicznie wyglądasz skarbie.-pocałował mnie.

-Ty też niczego sobie.

-Chodź bo spóźnimy się na samolot.-pośpieszył mnie.-Masz jakiś bagaż?

-Tak.-odwróciłam się i poszłam do salonu go wziąć lecz uprzedził mnie blondyn.

-Kochanie ja to wezmę.-pocałował mnie w policzek.

W samochodzie dostałam SMS'a.

Uśmiechnęłam się i od razu odpisałam.

-Denerwujesz się?-spytał Niall.

-Trochę.Nie codziennie mówię rodzicom swojego chłopaka że jestem w ciąży.

-Ale wiesz jacy są.Na gali wydawali się być tobą oczarowani.

-No właśnie.Wydawali się.

-Oj będzie dobrze.Obiecuje.

Po kilku godzinach...

-Wszystko okey?-zapytał Niall gdy wychodziliśmy z lotniska.

-Tak.-uśmiechnęłam się.

-NIALL HORAN!-ryknęła jedna z dziewczyn i podbiegla do blondyna.-Mogę zrobić sobie z tobą zdjęcie?

-Pewnie.-ustawił się przed jej obiektywem i uśmiechnął się.

-Bardzo dziękuję.-odbiegła ucieszona.

-Lubię uszczęśliwiać ludzi.-objął mnie.

-Wiem.-pocałowałam go delikatnie w usta.

Wsiedliśmy do taksówki po czym ruszyliśmy gdy Niall powiedział adres.

Po 30 minutach...

-Niall Alex!-przytuliła nas mama Nialla.

-Cześć mamo.-powiedział Niall.

-Miło panią znowu widzieć.-uśmiechnęłam się do niej.

-Żadna tam pani.Mów mi po imieniu.Maura 

-Czy to mój Niall?-przytulił go ojciec.-Alex.Piękniejesz z każdym dniem.

-Dziękuje.-zaśmiałam się.

-Gdzie Greg?-spytał Niall gdy byliśmy w salonie.

-Pojechał z Denise na wakacje.-wyjaśniła Maura.-Bardzo żałował że nie pojechał później.

Nagle coś zadzwoniło w kuchni.

-O mój kurczak już gotowy.-uśmiechnęła się kobieta.

-Może w czymś pomóc.-poszłam za nią do kuchni.

-Ale w czym dziecinko,albo wiesz co zaniesiesz na stół szklanki?Stoją na blacie.

Wzięłam tace i zaniosłam na stół.

Niall rozmawiał z tatą i co chwilę na mnie zerkał.

-Zapraszam do stołu!-krzyknęła Maura.

Blondynowi nie trzeba było powtarzać dwa razy.

Pałaszował obiad z takim apetytem jak nigdy.Widać że był głodny...chwila.On zawsze jest głodny.

-Mamo,tato.Razem z Alex mam wam coś do powiedzenia.-powiedział niespodziewanie Niall.

Wiedziałam że ten moment właśnie nadszedł.Wstał od stołu i podszedł do mnie.

-Alex i ja będziemy mieli dziecko.-oznajmił w końcu.

Zapadło milczenie. Rodzice Nialla wyglądali jak gdyby zobaczyli ducha.Mama Nialla podeszła do nas i przytuliła.

-To cudownie.-powiedziała ucieszona.

-Naprawdę?-spytałam nie dowierzając w to co słyszę.

-Tak.-wtrącił mężczyzna.-Zawsze marzyliśmy żeby być dziadkami.

-No widzisz skarbie.Mówiłem że moi rodzice nie są tacy straszni.-pocałował mnie w policzek blondyn.-A więc skoro już tu jesteśmy chciał bym cię o coś spytać.-Zaczął grzebać w kieszeni.Wyciągnął z niej male czerwone pudełeczko.-Zostaniesz moją żoną?

Zamurowało mnie.Pierścionek  był piękny a widok Nialla klęczącego przede mną bardzo mnie zszokował.Po paru sekundkach jednak wybuchłam.

-TAK!